Pulpo a la gallega (dé Spaanse inktvis tapa)

Zoete herinneringen aan Spanje. Ik ben in mijn leven al vaak in Spanje geweest, maar de keer die me het meeste bijbleef was de maand talenschool in Sevilla. Bijzonder hoe je een stad al in een maand eigen maakt, hoe je je ergens zo snel thuis voelt en hoe je in zo'n korte tijd al echte vrienden maakt (wat overigens, 6 jaar na dato nog steeds vrienden zijn). Als mensen het over Sevilla hebben, krijg ik dan ook meteen een warm gevoel en voel ik altijd de behoefte om heel veel tips, must-do's en must sees in Sevilla te delen, haha! Een van de herinneringen die me het meeste is bijgeleven is die van mijn allereerste avond daar. Ik ging met mijn Amerikaanse huisgenootje uit eten en we hadden een naam van een restaurant waar we echt moesten eten. In mijn beste Spaans vroeg ik een willekeurige Sevillaan de weg. Deze beste man keek ons vol ongeloof aan "Que?! Daar wil je toch niet serieus eten? Dat is echt zoooo toeristisch. Kom maar mee, ik zal jullie een écht leuk restaurant laten zien." En zo liep hij met ons mee, naar wat later mijn favoriete tentje daar zou worden: Casa Morales. Echte tapas zoals ze bedoeld zijn. Geen toerist te bekennen. Of ik daar pulpo a la gallega heb gegeten, durf ik niet met zekerheid te zeggen. Vast wel, want deze Spaanse tapa is een echte klassieker die je in vrijwel elk Spaans (tapas)restaurant zult kunnen bestellen. Het is eigenlijk heel simpel: inktvisplakjes, licht aangebakken met wat aardappel, goede extra vergine olijfolie, gerookt paprikapoeder en (zee)zout. De zuignappen horen er wel een beetje bij, maar vind je die eng? Dan kun je ze er ook prima afsnijden. Bij AH zag ik voorgegaarde octopusarmen, dus die heb ik gebruikt. Je kunt ook bijvoorbeeld op de markt vaak soortgelijke pakken kopen of een octopus kopen en deze zelf garen.